donderdag 12 juli 2012

Eindtijd


Frank Ouweneel is al jaren bezig om mensen de tekenen van de tijd te laten zien. Waarom hij hier mee bezig is, kan ik niet zeggen. Ik zie niet het hart aan en zal hem ook niet oordelen. Er zijn wel allerlei redenen te bedenken. Is hij gedreven door Gods Geest. Door Zijn geloof. Door zijn broer Willem Ouweneel. Door zijn poging om uit de schaduw van broer Willem te geraken. Door …. Er zijn vast meer redenen te bedenken. Een ieder kiest de reden maar die hij wil. Ik kies niet, omdat ik slechts de buitenkant zie.

De buitenkant zijn wel de filmpjes die op Internet staan en de Dvd's die te bestellen zijn. Deze zijn door Gerald Wagenaar en Wilbert van den Esker nauwkeurig bekeken en beoordeeld. Wanneer ik afga op hun beoordeling, dan schort er nog al wat aan de zaken die Frank Ouweneel als feiten presenteert. Dat betreur ik ten zeerste, omdat de verkondiging van de eindtijd een serieuze zaak is en al teveel onderbelicht blijft in de wereld van kerk en theologie. Echter wanneer de eindtijd besproken wordt, dan behoort dit wel met feiten te gebeuren die te verifiëren zijn. Na verificatie van de getoonde feiten moet niet blijken, dat de gepresenteerde feiten niet feitelijk zijn, maar onjuist.

In de ophef die ontstaan is door de Dvd's van Frank Ouweneel, verwacht ik dan ook, dat hij daadwerkelijk met feiten komt, en niet met bronnen die niet kloppen, of anders met excuses en door het stof gaat. Wanneer dit laatste zou moeten gebeuren, dan spijt mij dat, omdat dit schade doet aan het christelijk geloof en aan de verkondiging van de eindtijd.


Ik ben dankbaar, dat het Nederlands Dagblad in de persoon van Daniël Gillissen hem herhaaldelijk benaderd heeft voor een reactie en dat het ND bij de feiten is gebleven. Tegenover CIP heeft Frank Ouweneel gereageerd. Alleen niet inhoudelijk en dat zal wel moeten.
Ik hoop bovenal, dat deze ophef niet uitloopt op een bespotting van de verkondiging van de eindtijd. Dit zou het christelijke geloof geen goed doen. Trouwens, evenals valse feiten verkondigen over de eindtijd, dit niet doen. 

Wat betreft de eindtijd. Ik weet, dat de ure is aan de Vader. Het is aan Hem wanneer Hij Zijn Zoon terugzendt en het Koninkrijk op aarde gevestigd zal worden. Maar Hij heeft ons wel gesommeerd om te letten op de tekenen van de tijd. Dat er een eindtijd is, betekent, dat eens de Heere zal oordelen over levenden en doden. En het is vreselijk te vallen in de handen van de levende God. Nu is het nog genadetijd. Wat is het goed om mensen hierop te wijzen. Dit kan door hen te wijzen op de tekenen van de tijd en zo aan te tonen, dat de eindtijd en hiermee het oordeel nabij is. Dat het Koninkrijk van God nabij is, zoals Jezus gezegd heeft. We zullen bij deze verkondiging moeten blijven bij de feiten. In het bijzonder de Bijbelse feiten. Waar we ook bij moeten blijven is de liefde. In liefde vermanen. Laten we hierbij denken aan de manier waarop Priscilla en Aquila Apollos ter zijde namen en hem de weg van God nauwkeuriger uitlegden.





maandag 9 juli 2012

Besnijdenis


Strafbaar. Zo luidt het oordeel van een rechter uit Keulen over de religieuze handeling van het besnijdenis van een jongetje. De besnijdenis moet in de ogen van de rechter gezien worden als mishandeling. De religieuze wens van de ouders is van minder groot belang, dan de integriteit van het lichaam van het jongetje.

Voor dit laatste is wat te zeggen. Echter alleen wanneer de besnijdenis en de religieuze wens van de ouders gezien wordt vanuit seculier oogpunt. Wie met Bijbelse ogen naar de besnijdenis van jongetjes kijkt, die komt tot een ander oordeel. Want het was de Heere God, die Abraham gebood om zich te laten besnijden. Hij en zijn hele huis. De besnijdenis is dus niet de religieuze wens van ouders, maar een gebod van God. En men moet God meer gehoorzamen, dan mensen.
Wanneer wij besnijdenis zouden moeten zien als mishandeling, had de Heere dan gekozen voor de besnijdenis als teken van het verbond met Abraham en zijn nageslacht? Ik meen van niet. De Heere die liefdevol en barmhartig is, draagt op deze wijze de mens niet op tot mishandeling van pasgeboren kinderen. Daarbij heeft Hij niet voor niets voor dit teken gekozen. De besnijdenis maakt zichtbaar, dat het verbond met Abraham gesloten, over gaat van geslacht op geslacht.
Isaak, de zoon van Abraham is de eerste van wie wij weten, dat hij op de achtste dag besneden is. Zo heeft hij het teken van het verbond ontvangen en mag hij delen in het heil, dat de Heere op grond van het verbond Abraham heeft toegezegd. We weten ook, dat de besnijdenis geschied is aan de Heere Jezus, de Zoon van God. De Heere Jezus is gekomen in de wereld om te lijden en Zijn leven te geven voor het volk Israël en voor allen die in Hem geloven. Maar onder dit lijden hoort niet Zijn besnijdenis. De Heere Jezus is besneden opdat in alle dingen Hij zou leven onder Gods geboden en zou staan in het verbond, dat de Heere met Abraham gesloten heeft. Het maakt, dat ik onmogelijk tegen de besnijdenis van jongetjes kan zijn. Met die verstande, dat het zorgvuldig plaatsvindt.

Tegelijk maak ik wel een kanttekening. De besnijdenis is het teken van het verbond, dat de Heere met Abraham en Zijn nageslacht gesloten heeft. Het is het teken van het volk Israël, dat de Heere gekozen heeft uit alle volken tot Zijn volk. In de Heere Jezus Christus, die onder dit verbond geleefd heeft, heeft de Heere een nieuw verbond in gesteld. Een verbond op grond van het bloed van Zijn Zoon. Het bloed, dat Hij gestort heeft op Golgotha, toen Hij stierf voor de zonden der wereld. Een verbond, dat geldt voor allen die in Hem geloven en volkomen vertrouwen, dat Hij het volbracht heeft en er verzoening is van alle zonden. Het teken van dit verbond is niet de besnijdenis, want bloedvloeiing is sinds Christus' sterven niet meer nodig. Het teken van het nieuwe verbond is de Heilige Doop. Het water van de doop verwijst naar de afwassing van de zonden door het bloed van Christus. Hiertoe worden in de christelijke gemeente jongetjes niet besneden, maar wordt de doop bediend aan alle kinderen van gelovige ouders, opdat zij mogen delen in het heil van Christus.
Zalig de mens, die mag leven op grond van dit nieuwe verbond.

donderdag 5 juli 2012

Belijdenis van het geloof



Vanuit de Bijbel worden wij opgeroepen om te geloven in Jezus Christus. Zelfs om Zijn Naam te belijden. Als predikant ben ik dan ook dankbaar, dat er ieder jaar gemeenteleden zijn die na het volgen van de belijdeniscatechese komen tot de openbare belijdenis van het geloof.

Dit is het onderwerp, dat ik graag bij jou wil aansnijden. Want ik zou graag zien, dat meer mensen komen tot de belijdenis van die ene Naam die ons gegeven is om daardoor behouden te worden voor de eeuwigheid.

Nu kan het zijn, dat er nooit over nagedacht is om belijdeniscatechese te volgen. Het kan ook zijn, dat er gezegd wordt te geloven en dat het doen van openbare belijdenis daar niets aan toevoegt. Graag wil ik in beide gevallen jou enkel punten ter overweging geven, waardoor hopelijk een andere kijk gekregen wordt op de belijdeniscatechese en het doen van openbare belijdenis van het geloof.

Eerst wil ik een tweetal citaten weer geven van jongeren die eens belijdenis gedaan hebben.

Belijdenis doen is 'ja' zeggen op je doop. Dit was voor ons de belangrijkste reden om belijdenis te doen. Je weet vast al wel dat je voor God kiest, maar het is mooi omdat in het openbaar te midden van de gemeente te mogen zeggen. Hierbij zou de vergelijking gebruikt kunnen worden die aangedragen is over het huwelijk. Dat was voor ons een echte eye-opener.

Ik heb belijdenis gedaan omdat ik ‘Ja’ wilde zeggen tegen God. God heeft zijn Zoon naar de aarde gestuurd om mijn zonden op zich te nemen, wat een genade! Tijdens de belijdeniscatechisatie praat je met de groep over allerlei onderwerpen die met geloven te maken hebben, voor mij is dat een hele leerzame en leuke periode geweest. Ook bouw je aan je persoonlijke relatie met God. Met mijn belijdenis heb ik voor God gekozen en een leven met Hem. Echt een aanrader!


Uit beide reacties valt te lezen, dat 'Ja' zeggen een wezenlijk iets is. Ondanks, dat God allang van het geloof af weet. De vergelijking met een huwelijk is doeltreffend. Een man en vrouw die op het punt staan te trouwen, weten van elkaar dat ze elkaar liefhebben. Toch wordt het op de trouwdag tot tweemaal toe in het openbaar gezegd. Het zou vreemd zijn, wanneer één van beiden zou zeggen: “Je weet, dat ik van je houd en daarom vind ik het niet nodig om nu 'Ja' te zeggen”. Met de belijdenis van het geloof is het net zo. Natuurlijk weet God wat er in jou hart leeft, maar zou Hij het dan niet fijn vinden, dat jij het openlijk zegt in het midden van Zijn gemeente? Hij heeft dit zelf ook gedaan toen de Heilige Doop bediend werd. Op die dag zei God 'Ja' tegen jou. Wanneer zeg jij openlijk ja tegen God?

Denk er eens over na. Praat er eens over met iemand die dicht bij je staat. Neem eens contact op met je ouderling of predikant. Het zou jammer zijn, wanneer je deze zomer jou gedachten hier niet over liet gaan. Niet om je te pushen. Dat is niet de bedoeling. Maar dus wel om je aan het denken. En dat denkproces is nu begonnen.