zaterdag 22 augustus 2015

Jezus - King of the Mountain



Preek gehouden aan de voet van de Galibier op 22 augustus 2015 ter gelegenheid van Fietsen voor een huis. Schriftlezing was Lukas 9 vers 28-36


Gemeente van onze Heere Jezus Christus

In het Bijbelgedeelte dat we gelezen hebben met elkaar, hoorden we dat de Heere Jezus een hoge berg op ging. In de vier Evangeliën, de Bijbelboeken waarin het aardse leven van de Heere Jezus is opgeschreven, komen we regelmatig tegen, dat de Heere Jezus de berg op gaat. Het is iets dat ook wij gedaan hebben. Gisteren zijn we fietsend of lopend een hoge berg op gegaan. We hebben de Galibier beklommen.

Wij hebben dit gedaan met een duidelijk doel voor ogen. Want het beklimmen van de Galibier door ons is verbonden met het bouwen van huizen in Bangladesh. We hebben afgezien en er is een beroep gedaan op ons doorzettingsvermogen, zodat het door ons ingezamelde geld tot verbetering van de situatie mag leiden in Bangladesh. Daarom knepen we niet in de remmen, maar bleven we doorfietsen. Daarom gingen we niet op een muurtje zitten, maar hebben we doorgelopen. Het dak van de Col du Galibier bereiken, zodat mensen in Bangladesh een dak boven hun hoofd krijgen.

Al de keren dat de Heere Jezus een berg beklom, had hij ook een doel voor ogen. In de meeste gevallen zocht Hij de stilte op. De stilte van een berg om in alle rust te spreken met Zijn hemelse Vader. Deze momenten, die de Heere Jezus opzocht, zouden we kunnen zien als een soort ravitaillering. Deze gebedstijden waren rust en verzorgingspunten voor de verdere weg die Hij moest afleggen.



Een schitterend voorbeeld van een ravitailleringspunt is de geschiedenis die bekend staat als de verheerlijking op de berg. Het is een geschiedenis waarin de Heere Jezus de berg opklom om te bidden. Vele keren deed de Heere Jezus dit alleen, maar deze keer neemt hij drie van Zijn discipelen mee. Dezelfde drie die er later ook bij zijn in de hof van Gethsémané. Petrus, Johannes en Jakobus.

Later in de hof van Gethsémané zijn deze drie discipelen erbij om Jezus te ondersteunen. Nu zal Jezus ook ondersteund worden, maar niet door Zijn discipelen. Zij zijn er eerder bij om zelf te worden ondersteund. Of beter. Ze worden voorbereid op dat wat komen gaat. Het is voor hen een soort fietsclinic. Wie nooit een serieuze berg beklommen of afgedaald heeft, weet niet wat dit is en dan is het goed om voorbereid te zijn op dat wat komen gaat. Wie niet weet wie Jezus is en waarvoor Hij op aarde gekomen is, zal niet gelijk Hem volgen en gehoorzamen.

Dat het een soort clinic is voor de drie discipelen hebben ze eerst niet doorgehad. Met de Heere Jezus beklimmen ze de berg en Jezus gaat bidden. Misschien zij eerst ook wel. Op een afstandje van Jezus. Maar precies zoals later in de hof van Gethsémané worden ze bevangen door slaap en vallen hun ogen dicht.


Maar dan verandert er wat en niet een klein beetje ook. De aanblik van het gezicht van Jezus verandert. Het is iets dat we bij een sporter ook kennen. Iemand kan de indruk geven heel ontspannen de Galibier op te rennen, maar dan ineens begint het gezicht steeds meer grimassen te trekken. De aanblik verandert. De vermoeidheid wordt zichtbaar. Al was het bij Jezus niet de vermoeidheid, waardoor de aanblik van Zijn gezicht veranderde.

Hoe Zijn gezicht veranderde, zegt Lukas niet. Letterlijk zegt hij niet meer, dan dat het anders werd. Maar wat Lukas verder over deze gebeurtenis laat horen, geeft ons wel een indruk. Zo wordt Zijn kleding blinkend wit. Helder als een lichtflits. Niet door een licht dat vanaf de buitenkant kwam. Het is van binnenuit.

De Heere Jezus staat er niet als een mens van vlees en bloed die de gele trui aangetrokken krijgt. Zijn uitstraling is hemels. Wat Petrus, Johannes en Jakobus te zien krijgen, nadat ze wakker geworden zijn, en wij te horen krijgen door het verslag van Lukas, is de goddelijke kant van de Heere Jezus. Het toont ons, dat Hij de hemelse Zoon van God is.

Op de berg wordt de heerlijkheid van de Heere Jezus zichtbaar. Hier mogen we ontdekken dat Jezus niet slechts de King of the Mountain is, maar dat Hij Koning is van het heelal. Dat aan Hem al de macht is in de hemel en op aarde. We zien Jezus in volle glorie en niemand is groter of machtiger of sterker dan Hij.



Wanneer de drie discipelen naar Jezus kijken, dan merken ze op, dat Hij niet alleen is. Twee mannen spreken met Hem; het waren Mozes en Elia. Zij zijn Oudtestamentische personen. Ze verschijnen aan de Heere Jezus en omdat Lukas beschrijft, dat ze in heerlijkheid verschenen, kan het niet anders dan dat zij uit de hemel zijn.

In het Oude Testament zijn beide grote figuren. Mozes was degene die het volk Israël uit het slavenhuis van Egypte mocht leiden en op de berg Sinaï van God de Tien Geboden kreeg. Mozes vertegenwoordigt dan ook de wet. Elia was één van de grootste profeten. Een profeet waarvan door de profeet Maleachi gezegd werd, dat hij terug zou komen voordat de dag van de Heere komt.

Zoals Mozes de wet vertegenwoordigt, vertegenwoordigt Elia de profeten. Bij de wet moeten we denken aan de eerste vijf Bijbelboeken. Het tweede gedeelte van het Oude Testament wordt profeten genoemd. In beide gedeelte komen we teksten tegen de gaan over de door God gezonden Messias en over de weg die Hij zal afleggen.

Het is ook dit onderwerp, dat zij met elkaar bespreken. Jezus die uit de hemel gekomen is om de Wet en de Profeten te vervullen, hoort hier wat er in de Schriften staat over Zijn lijden en sterven. Over Zijn heengaan, dat Hij zou volbrengen in Jeruzalem.


Want de Heere Jezus had een nog groter doel voor ogen. Niet alleen het beklimmen van een berg. Zijn doel is de opgang naar Jeruzalem. Daar zal Hij de heuvel Golgotha beklimmen. Hij zal daarbij een houten kruis dragen. Het kruis waaraan Hij zal worden vastgespijkerd. Aan dat kruis zal Hij de zonden van de wereld dragen. Zo zal Hij verzoening bewerken tussen de heilige God en zondige mensen.

Dit is iets dat u mogelijk weet en misschien ook wel gelooft. Petrus, Johannes en Jakobus hadden er niet het kleinste benul van. Wel herkennen ze op de één of andere manier Mozes en Elia. Wanneer die van de Heere Jezus scheiden om terug te keren naar de hemel, stelt Petrus voor om drie tenten te maken. Blijkbaar wil hij niet dat dit moment van hemelse heerlijkheid verdwijnt. Het is blijkbaar zo intens goed, dat Hij het wil vasthouden.

Dit is iets dat ons niet vreemd is. Goede momenten wil je koesteren en proberen zolang mogelijk vast te houden. Weet u nog hoe u zich voelde bovenop de Galibier. Het was afzien en steeds maar weer doorgaan. Misschien wel de pijn verbijten en de vermoeidheid op zij schuiven. Maar eenmaal boven is voor even alles vergeten. Een heerlijk moment. Een fantastisch gevoel, Dat wil je vasthouden en niet kwijtraken. Je zou in dit heerlijke gevoel wel blijven willen wonen. Niet de berg afdalen, maar een tent opzetten. Want stel je voor dat het niet lukt om het heerlijke gevoel vast te houden en mee naar huis te nemen.



Petrus wil dit dus ook. Hij wil het vasthouden en dit geweldige moment niet kwijtraken. Daarom stelt hij voor om op de berg drie tenten te maken. Voor Jezus één, voor Mozes één en voor Elia één. Dit alles met als doel, dat hij nog langer kan verblijven in deze hemelse heerlijkheid. Een situatie die dus ontstaan is door de gedaante verandering van Jezus en de verschijning van Mozes en Elia.

Lukas zegt, dat Petrus niet wist wat hij zei. Dat is inderdaad zo. Wat Petrus meemaakte was zo overweldigend en toonde zo overduidelijk wie Jezus was, dat zijn verstand er niet bij kon. De gebeurtenis was te groot om te begrijpen. Daarbij had Petrus niet door dat hij pas eeuwig van deze hemelse heerlijkheid zou kunnen genieten, wanneer de Heere Jezus eerst de weg van de vernedering zou gaan.

Daarom was het voor de Heere Jezus ook geen topervaring, maar zoals gezegd eerder een ravitailleringspunt. Jezus was namelijk bezig met een afdaling. Vanuit de hemel is Hij, die gelijk aan God was, afgedaald naar de aarde en is Hij mens geworden. Hij zal zich nog meer vernederen door de gestalte van een slaaf aan te nemen. Hij zal afdalen tot in de dood. Feitelijk is dit dieptepunt het hoogtepunt van Zijn aardse leven. Hij legde Zijn leven af, opdat wie in Hem gelooft tot grote hoogte zal kunnen stijgen. Tot in de hemel.


Je zou kunnen zeggen dat Jezus zich heeft ingezet om er voor te zorgen dat wij en alleen die in Hem geloven een dak boven het hoofd krijgen. Of beter gezegd, dat wij onderdak krijgen bij de Zijn hemelse Vader die in Jezus Christus ook onze Vader wil zijn. Een plaats in het vaderhuis.

En daar wordt je stil van. Want wat heeft Jezus er niet voor over gehad om dit te bereiken. Hij heeft meer dan afgezien en is doorgegaan waar de weg onbegaanbaar leek. Maar Jezus ging de weg naar Jeruzalem. De lijdensweg. Hij droeg aan het kruis de straf voor onze zonden. Hij heeft het volbracht.

Dat Jezus het volbracht heeft, mag ons een euforisch gevoel geven. Nog een veel beter gevoel dan het beklimmen van de Galibier. Mogelijk zal de dag van gisteren heel ons leven in ons geheugen gegrift staan. Maar ik hoop en bid dat de weg die Jezus aflegde voor eeuwig in je hart geschreven mag staan. Dankbaar voor wat Jezus voor jou deed.

Misschien mag ik het vergelijken met de Bengalen, die door ‘Fietsen voor een huis’ de mogelijkheid hebben om een betaalbare huizenlening aan te gaan. Hierdoor kunnen ze het grootste deel van de bouw financieren. Wie er geweest is, zal dankbaarheid ervaren hebben. Want hierdoor krijgen de armen in Bangladesh de mogelijkheid een dak boven het hoofd hebben. Iets dat niet alleen de leefomstandigheden verbetert, maar ook de gezondheid, economische ontwikkeling en veiligheid. Daarbij geeft het een gevoel van eigen waarde.



Zo is het in geestelijke zin ook voor u en voor jou. Het heilswerk van Jezus geeft de mogelijkheid om eeuwig onderdak te vinden in Gods Koninkrijk. Dit is veel meer dan alleen een dak boven het hoofd. Want leven met Jezus verbetert de geestelijke gezondheid enorm. Het maakt dat het ons aan niets ontbreekt voor wat nodig is op onze weg naar het Koninkrijk van God. Daarbij mogen we weten, dat de Heere ons iedere dag van ons leven zal beschermen en bewaren en dat wij in Zijn ogen waardevol zijn.

Het heeft de Heere Jezus alles gekost om dit te bewerken. Wij krijgen dit eeuwige heil gratis. Uit genade. Wel vraagt Hij van ons om voortaan met Hem en naar Zijn wil te leven. Dit is ook van Petrus, Johannes en Jakobus op de berg te horen krijgen. Een wolk overschaduwde hen en ook Jezus en Mozes en Elia. En dan klinkt er een stem. De stem van God de Vader. De stem die zegt: Dit is mijn geliefde Zoon, luister naar Hem!

Willen wij aan deze stem gehoor geven? Hieraan gehoorzamen zal door Jezus Christus er voor zorgen, dat wij de berg des Heeren mogen beklimmen en voor eeuwig en altijd bij de Heere mogen zijn. Maar alleen achter de Heere Jezus aan. Zonder Hem is het onmogelijk om Gods Koninkrijk binnen te gaan en eeuwig leven. Zie op Jezus alleen en luister naar Zijn stem. 
Amen

ds. Jan Holtslag


vrijdag 21 augustus 2015

Reis door de nacht


Het was donker. Niet zo donker dat er nergens een lichtje te zien was. Die plekken zijn meer dan schaars in Europa. Wel zo donker dat de hemel zeer veel sterren ten toon spreidde. Een adembenemende voorstelling. Tegelijk was de entourage niet zo adembenemend. Een parkeerplaats langs een Franse snelweg. Het gedeelte waar de vrachtwagens staan. Uit Polen, Litouwen, Slowakije en Roemenië voornamelijk. De gordijntjes van de cabines waren dicht. Ten teken dat de chauffeurs slapen. Kracht op doen voor een nieuwe dag, waarvan niemand  weet wat die dag zal brengen. Wat de chauffeurs ook niet wisten, was dat er een groep mensen rond hun wagens liepen. Nee, het was niet bij Calais. Ook waren het geen vluchtelingen. Het waren mensen op reis die even de touringcar verlaten hadden om de benen te strekken, terwijl de mannen ook de  nood ledigden. Van een bedreigende situatie was totaal geen sprake. Maar die mensen rond die vrachtwagens op een parkeerplaats langs een Franse snelweg, terwijl het donker is, brachten de gedachten wel bij die bedreigende situatie in Calais. Bedreigend voor de chauffeurs van de vrachtwagens en voor hen die in Calais rondom de vrachtwagens lopen. Zij willen kostte wat het kost een plekje bemachtigen op de vrachtwagen om het kanaal over te steken. De chauffeurs willen geen herrie in de tent en ongehavend Engeland bereiken. Maar mensen op de vlucht zijn tot veel in staat. Misschien wel tot alles. Alles voor vrede en vrijheid. Wat hebben ze te verliezen? Alles te winnen. De mensen rondom de vrachtwagens op een parkeerplaats langs een Franse snelweg hadden dat niet. Zij hebben alles al. Vrede en vrijheid. De mogelijkheid om zonder angst en comfortabel te reizen over 's Heeren wegen. Hoogstens hebben ze opgemerkt waar de vrachtwagens vandaan kwamen en dat de gordijntjes dicht waren. Verder waren ze slechts gericht op het strekken van de benen en het ledigen van de nood. Of ze de sterrenhemel ook hebben gezien? Het is te hopen. Die was adembenemend mooi, omdat het daar zo donker was. Misschien wel net zo donker als de levens van talloze vluchtelingen. Of mag er voor hen een lichtpuntje zijn als een heldere ster aan de hemel.

dinsdag 18 augustus 2015

Mensen bouwen muren

Tussen 122 en 128 na Christus werd er een  muur gebouwd, die de gehele breedte van een land doorkruiste. Deze muur kennen we als de naar de initiatiefnemer genoemde muur van Hadrianus en vinden we in Groot Brittannië. Nu is er vast en zeker heel veel over deze muur te vertellen, maar ik houd het bij een paar punten.
Als eerste is de muur van Hadrianus een duidelijke bepaling van de grens van het Romeinse Rijk. Maar met dit doel is de muur natuurlijk niet gebouwd. Het is bedoeld om de grens, de zogenaamde limes, te bewaken. Dit was de hoofdreden. Want noordelijk van de muur woonde een volk dat het Romeinse Rijk telkens aanviel om het te plunderen. De Picten. In een Romeinse bron staat dat de muur bedoeld was om de Romeinen te scheiden van de barbaren. (via Wikipedia)
Als laatste wil ik noemen, dat de muur niet hermetisch afgesloten was. Er waren doorgangen. Deze waren bedoeld om de handel door te laten gaan.
De muur van Hadrianus is lang niet de enige muur die gedurende de wereldgeschiedenis gebouwd is. Zo kennen we de Chinese muur en de Berlijnse muur.
De meer dan 6000 km lange Chinese muur is gebouwd tussen de 14e en 17e eeuw. Het doel was het creëren van een verdedigingslinie, zoals de Romeinse limes. Dit onder andere tegen de Mongolen. De Chinese muur kent evenals de muur van Hadrianus ook poorten. Deze waren ook bedoeld om handel mogelijk te maken. Voor de Ming-dynastie was dit met steppenvolken.
De in 1961 gebouwde Berlijnse muur scheidde Oost-Berlijn van het westelijke gedeelte van de stad. De muur werd gebouwd op initiatief van het staatshoofd van de DDR, Walter Ulbricht, en de president van de Sovjet-Unie, Nikita Chroesjtsjov.
Reden voor de bouw was onder andere het stoppen van de vlucht van Oost- Duitsers naar het Westen. Door de DDR werd het de antifascistische beschermingsmuur genoemd.   Bescherming tegen de gevaren uit het Westen.
De Berlijnse muur is in 1989 gevallen, maar dit bracht geen einde aan het bouwen van muren. Zo kennen we vandaag de dag een muur op de groene lijn. Door Israëliërs afscheidingshek genoemd en door Palestijnen   apartheidsmuur.
Deze muur is vanaf 2003 door Israël gebouwd om aanslagen door Hamasleden op Joden te voorkomen. Niet overal is de muur een muur. Een groot gedeelte van de afscheiding bestaat uit hekken en er zijn ook doorgangspoorten. Deze zijn er onder andere om Palestijnen de mogelijkheid te geven om in Israël te werken.
Tussen de Verenigde Staten van Amerika en Mexico staat ook een afscheiding. In 2006 is hiermee begonnen. Reden is het tegenhouden van illegale immigranten. Tegelijk is de grensbarrière niet helemaal waterdicht. Bewust. Want de Amerikaanse economie heeft goedkope arbeidskrachten nodig.
Momenteel bouwt Hongarije aan een afscheiding. Het hek komt op de grens met Servië te staan. Doelstelling van het vier meter hoge hek is het tegenhouden van vluchtelingen. Vluchtelingen die daardoor op zoek gaan naar een andere route om West-Europa te bereiken.
De overeenkomst tussen al die hekken is dat het mensen probeert tegen te houden. Met name om binnen te komen. Alleen bij de Berlijnse muur was het om mensen ervan te weerhouden om te vluchten. Wanneer ik al deze pogingen zie, dan denk ik aan een opmerking die ik zo'n 20 jaar geleden hoorde van Jan Pronk. Tijdens een lezing zei hij: "Op deze aarde is niemand illegaal of allochtoon". Het zijn de grenzen die maken dat mensen van allochtone afkomst zijn en daarbij mogelijk ook illegaal. Het is de economie die sommeert om mensen buiten te sluiten. Want bij een grote toeloop is het onmogelijk om de huidige samenleving met al zijn voorzieningen in stand te houden.
Nu is het zeker niet juist wanneer de hele wereldbevolking op een klein stukje aarde woont. Heel de aarde zal bewoond en bewerkt moeten worden. Tegelijk is het niet juist wanneer slechts een klein gedeelte van de wereldbevolking deelt in de vrucht die de aarde voortbrengt.
Een rechtvaardige verdeling van wat de wereld voortbrengt is prioriteit. Het is niet juist dat de één over de rug van een ander rijk wordt of dat eerste levensbehoeften onthouden worden. Bed, bad en brood zijn dingen die uiting geven aan barmhartigheid. Het kenmerk van een beschaafde samenleving.
Hier horen geen hekken of muren bij. Wel de opvang van vluchtelingen en de taak om bij te dragen aan een (vreedzame) oplossing in gebieden van waaruit mensen vluchten. Zodat de stroom vluchtelingen teruggebracht wordt tot minimale proporties.
In oorlogsgebieden is dit niet eenvoudig. In andere gebieden zal ontwikkelingshulp gericht moeten zijn op het oprichten van een leefbare samenleving. Een mooi voorbeeld hiervan is het werk van Wereldfoundation en Woord en Daad in Bangladesh. Met behulp van een microkrediet kan het arme gedeelte van de bevolking daar een huis bouwen en zo een menswaardig bestaan opbouwen. Wat zou het goed zijn om dit wereldwijd vorm te geven. Zodat we niet langer hoeven te zeggen dat mensen muren bouwen, maar kunnen zeggen: Mensen bouwen huizen.