woensdag 24 februari 2016

Papa


Waarschijnlijk is het psychologie van de koude grond. Maar misschien geldt dit wel voor alle psychologie. In ieder geval liet ik bij het horen van het lied 'Papa'  van Stef Bos mijn gedachten gaan over het gedeelte waardoor ik eerder het lied verfoeide.

In het lied vertelt een zoon dat hij constateert  dat hij steeds meer op zijn vader gaat lijken. Een vader die hij gehaat heeft en die teleurgesteld moet zijn geweest over de wegen die die zoon is in geslagen. In het lied wordt door de zoon niet alleen opgemerkt dat hij steeds meer op zijn vader gaat lijken, maar dat hij ook steeds meer van hem gaat houden. Deze zin raakte mij en vormt de basis van mijn gedachten.

Maar laten we eerst het gedeelte van de tekst erbij nemen waar het mij omgaat. Stef Bos zingt het volgende:

Ik heb een goddeloos geloof
En ik hou van elke vrouw
En misschien ben ik geworden
Wat jij helemaal niet wou

Maar papa, ik lijk steeds meer op jou

Jij gelooft in God
Dus jij gaat naar de hemel
En ik geloof in niks
Dus we komen elkaar na de dood
Na de dood nooit meer tegen

Maar papa
Ik hou steeds meer van jou


De opmerking dat zij elkaar na de dood niet meer tegen komen, lijkt een botte constatering. Iemand zou het zelfs op kunnen vatten als cynisch en spottend. Maar de woorden 'Ik hou steeds meer van jou' laten mij een andere kant op denken. De liefde voor zijn vader die best streng kon zijn, wekken verlangens op om hem ook na de dood tegen te komen. In de verte merk ik een verlangen op om ook in de hemel te geloven, want daar is papa.
Ik besef dat het mijn gedachten zijn en mijn interpretatie van de songtekst. Maar bij het horen van het lied zag ik hoe de liefde tot een gelovige vader een verlangen en misschien wel een oproep kan zijn om zelf te gaan geloven.

Het geeft in ieder geval te denken. Hoe zijn we zelf een gelovige vader of hoe gaan we om met het geloof van onze eigen vader. In alle gevallen wijst het ons op de hemelse Vader, die we door het geloof in Jezus Christus Abba mogen noemen. Oftewel Papa.

Wat zou het mooi zijn wanneer we steeds meer van Hem gaan houden en meer en meer op Hem gaan lijken.

---------------------------------------------
ps. Later heeft Stef Bos het woord 'misschien' toegevoegd. Zodat het geworden is:
Dus we komen elkaar na de dood
Na de dood
misschien
nooit meer tegen
In het boek 'Alles wat was' legt hij op pagina 24 uit hoe hij tot het lied gekomen is.